W tym odcinku Coffee Spots at Home zaglądamy do warszawskiego wnętrza Kamila Zielińskiego – projektanta, meblarza i twórcy marki Górna Półka. W tej przestrzeni żaden mebel ani dodatek nie znalazł się przypadkiem. Sercem mieszkania stał się kącik kawowy definiujący charakter otwartej kuchni. Rozmawiamy o tym, jak design przeplata się z porannymi rytuałami, jak estetyczna oprawa parzenia kawy buduje strefę komfortu, dowiadujemy się dlaczego klasyk designu z lat 70. sprawdza się przy szybkiej kawie, ale przegrywa ze współczesnymi sofami przy dłuższym przesiadywaniu.
Aga Bukowska: Aż głupio mi pytać projektanta o wybór między czernią a bielą, ale może właśnie tak zacznę: czarna czy z mlekiem?
Kamil Zieliński: Zdecydowanie z mlekiem! Coffeedesk rozwinął mnie ostatnio w stronę napojów roślinnych, na jedne z targów dostaliśmy od Was trochę mleka grochowego i byłem zaskoczony jakie jest niezłe. Owsiane jest pyszne, ale ma dużo cukru, not fit, a to grochowe mnie zainteresowało i od tamtej pory mocno je testuję w domu. Dobrze się pieni! Dla zachowania różnorodności w kawiarniach piję zazwyczaj na mleku bez laktozy. Jestem też ogromnym orędownikiem zniesienia dopłat za napoje roślinne w kawiarniach – z tego miejsca bardzo sugestywnie uśmiecham się do wszystkich właścicieli kawiarni!
Przelew czy espresso?
KZ: Zależy od lokalizacji. W Warszawie wybieram espresso, bo mam tu swój rytuał: dwa razy cappuccino do godziny 12:00. Przygotowuję je w Lamie, która jest mocnym akcentem tego wnętrza. W Białymstoku, gdzie mamy biuro i często dojeżdżam, piję za to przelew, bo nie mam tam kolby, poza tym bardzo lubię przelewy.
Masz w Białymstoku czas, żeby iść na espresso do kawiarni?
KZ: Teraz mam go już bardzo mało, ale kiedyś mój gust mocno ukształtowała tamtejsza Baristacja – było tam dużo przelewów do testowania. Teraz, jeśli gdzieś na chwilę wyskoczę, to zwykle jest to Młynowa 40.
A będąc w tym pięknym mieszkaniu, w Warszawie, w jakim miejscu najczęściej zasiadasz kawą?
KZ: Najczęściej przy stole w kuchni. Bardzo lubię też spot z lampą i często siadam tuż obok na sofie. Zawsze chciałem mieć Maralunge z lat 70. – marzyłem o niej od dawna! Ale jak w końcu stanęła w moim salonie, zdałem sobie sprawę, że współczesne meble są jednak dużo wygodniejsze (śmiech). Teraz producenci są nastawieni (i słusznie) na komfort umożliwiający kilkugodzinne oglądanie Friendsów, podczas gdy kiedyś sofy służyły raczej do tego, by przysiąść na moment. Podsumowując: jest idealna, żeby wypić kawkę, ale nie do wielogodzinnego wysiadywania. Może kiedyś zaprojektujemy jeszcze swoją sofę?
W czym pijesz kawę?
KZ: Boję się, że to zabrzmi snobistycznie – a w ogóle nie jestem z tej kategorii ludzi – ale uwielbiam filiżanki ze spodkiem! Mam wtedy poczucie zamknięcia chwili dla siebie, która jest otoczona dużą dozą estetyki. Nawet jeśli jesteś w pomiętolonej piżamie, ale przed Tobą stoi świeżo parzona kawa w filiżance ze spodkiem przy designerskiej lampeczce, to wchodzisz w niezwykłą strefę komfortu przed zalewem codziennych spraw. Ale na przelew zawsze wybieram kubek! Musi być go też sporo. Zwykle parzę większą ilość i rozdzielam na kilka tur.
Co można znaleźć w Twoim kąciku kawowym?
KZ: Ekspres La Marzocco, od którego zacząłem – wiadomo, uwielbiam ten kolor! Czerwony mam też młynek o wdzięcznej nazwie Ferrari Eureka. W kwestii przelewów jestem bardzo zadowolony z Fellow, mam ich ekspres Aiden, młynek Ode i czajnik. W Białymstoku doskonale z przelewami radzi sobie prosta Mellitta.
Twoja ulubiona kawa?
KZ: Dużo testuję i przywożę sporo ziaren z podróży. Lubię jasno palone arabiki. Mimo zamiłowania do filiżanek ze spodkiem, jeśli chodzi o kawowy gust, jest mi bliżej do Skandynawii niż do Włoch. Chociaż przyznaję, że we Włoszech naturalnie zwiększam ilość kaw z dwóch do siedmiu dziennie (śmiech). W kawach szukam zwykle kwiatowych, kwaskowych smaków. Nie lubię gorzkich przelewów ani ciężkich, czekoladowych kaw. Moja prywatna definicja dobrego przelewu jest taka, że jeśli przypadkowo dodasz do niego mleka, to musisz go wylać.
Herbata?
Nie, chyba że sytuacja podbramkowa, samolot, wtedy często jedyną opcją na coś ciepłego i kofeinowego jest zielona. Jestem orędownikiem, żeby coś się zmieniło w liniach lotniczych, nawet w tych, które mówią o sobie jako najlepsze, jest okropna kawa! O co chodzi?! (śmiech)
Szybka kawa czy powolny rytuał?
Chciałbym powoli zawsze, ale nigdy się nie udaje.
Twoje ostatnie kawowe odkrycie?
Geisha na stoisku na targu w Soeulu.
